4 Ağustos 2012 Cumartesi

Bitiyordu, Vazgeçemediğim İçimden Yok oluyorrdu

Yine sizi suçladı işte.
Yine sizde buldu hatayı, yine bütün lafları size çarptırdı. Oysa sizin içiniz acıyodu o başkasıyla diye. Ama o hep suçu sizde buldu ve bu hep böylede kalacak.
Aslında şöyle bişeydi ya şimdi ben bununla çıkmaya başladım. 14 Aralık 2010'da iyi güzel herşey hoş. Aslında 1 hafta önceden de çıkmıştık ama pezevenkilk yapıp arkadaşımı sevdiğini söyledi. 14 Aralıkta da buluşup barıştık. Ne akla hizmet bilmiyorum ki. O zamanda onu görünce eriyip bitiyodum. Onunda gözleri yeşil mavi karışımı. 
Biz bununla çıkıyoruz fakar bi gram güvenmiyorum. Niye çünkü beni bırakıp arkadaşımla çıkmıştı. Niye güveniyim mal mıyım? Sonra ben önüme gelen bütün yakışıklılara bakıyodum, sadece bakıyodum içimde bişey beslediğim yoktu.Bide ben başka şehirden kendi ailemin yanında okumaya başlayınca Suluova da baya popü olmuştum. Şimdi o popülükten eser yok :(
Bir sürü erkek teklif ediyodu felan. Sonra bitanesiyle biz konuştuk, teklif etti. Aklım karıştı benim. Emocum'la çıkıyorum ben. Sonra bana çık ya nolcak o orda sen burda dediler.. Tamam dedim çıkmaya başladık, gecede Emocum dan ayrıldım. Yani ayrılalım dedim, sonra bu niye felan deyince dayanamadım ayrılamadım. Kmi sevdiğimi gayet iyi biliyorum ama. Aldatıyorum yani, sonra ertesi gün bu Facebook'tan öğrenmiş. Doğal olarak çocuk şoka uğradı. O an anladım işte beni sevdiğini. Bunu görürken yanında arkadaşıda varmış, gülmüş buna. 
Ayrıldık tabi, bu benim inadıma Suluova dan bi kızla çıkıyo. Sonra ben diğerisinden ayrıldım. Emocum'a yalvarıyorum. Ama diğerisyle 2 hafta sonra ayrıldım. O sürede de Emocum la konuşuyoruz, ben de bunu kıskandırmak için bişeyler söylüyorum. Ne malım ye, çekil kenara sevdiğini bekle demi. Ama o zamanlar fazla sevmiyorum ben, ya da siklemiyordum bilmiyorum. Tuhaf duygular, bi soğuyodum bi seviyodum.
2 hafta geçince aradan biz tekrar çıkmaya başladık. Ben olsam benle tekrar çıkmazdım. 
Sonuçta aldatmışım abi seni. Ama o beni gururunu hiçe saycak kadar çok seviyodu. Artık onun sevgisine hiç bi güvensizliğim kalmamıştı. Hatta şimdi bile beni seviyor diyebilecek kadar çok sevdi.
Sonra baktım hiç bişey eskisi gibi olmuyo, arıyo ebni konu aldatmama geliyo. Neden yaptın deyince kilitlenip kalıyorum. Bide ben hemen ayrılabilen biriyim. Bununla Amasya da buluştuk. Sinemaya gittik felan. 
Eve gelince ben bundan bir tiksindim, bir tiksindiiiimm . Ayrılalım dedim ve yalan söyledim.
Ayrıldık, 2 gün sonra tekrar başladık. Ne onunla oluyo ne de onsuz. O kadar çok güldürüyo ki beni, mutlu ediyo en önemlisi. Bana kızamıyo bile. Ama ben kızmasından yanayım. Korkmadığım için hep hata yaptım ona karşı. Ya bulmuşun bal gibi çakır gözlü çocuğu otur oturduğun yerde daha yok illa bi şeylik çıkarcam.
Ama nasıl ezim ezim ezildim yanında, aldattım ya heran sorcakmış gibi geliyodu ve bakışları değişmişti. Yabancılaşmıştım onun gözünde ve ben sinemada onun kulağına seni bidaha bırakmıycam dedim. Ertesi gün ayrıldım :P Bu kadar değişken duygularım vardı benim. 
Yıl 2012 hala konuşuyorum bununla, hala bişeyler var arada, 1 buçık ay öncesine kadar çıkıyoduk hatta ama 1 hafta bile sürmüyo tabi. Resmen bitmiş bi aşkı alevlendirmeye çalışıyoruz. Aslında bitmedi, benim hala içim acıyo o yokken. Ama neden bilemiycem ben başkasına aşığım.
Çektirdiği acıları hazmedemiyorum belkide. 
Önceden dünyalar yakışıklısı adam şu anda benim için çirkin. Sadece gözleri ve saçları. Saçları uzun bunun 5 cm felan, oynardım hep o saçlarla oda bunu çok severdi.
Haa bide ben bunu aldattığımda 19 yaşındaydı, şimdi 21. Şu küçücük yaşımla adama yaptıklarıma bak ya. Vazgeçemiyodum, vazgeçtim. Dedim ben buna ihanet etmek istemiyorum. Hemeen atar yaptı, helal dedi 3 günlük çocuğu bu kadar seviyosun dedi. Beni kıskandı, kızdı, canı yandı.
O anda herşeyi bırakıp ona dönmeyi çok isterdim fakat, fakat fakat vazgeçmiştim bi kere olmazdı. Artık bambaşka biri vardı hayatımda ve ben onu sevmediğim kadar seviyordum şimdi. O beni hiç bi zaman bırakmayan adamdan daha çok seviyodum, aşıktım. Beni mutlu eden, her hatamı kabullenen adama aşık olmadım, sadece alışkanlıktı, vazgeçememekti. Ona aşık olsaydım bunların hiç biri olmazdı. Bebelerimiz olurdu 4-5 sene sonra. Olurdu buna eminim. Fakat başkasındaydı kalbim. Acı çekecekti başkasının yüzünden. Keşke hep acı çektiren o olsaydı. Hep hayatlarımzda sadece biz olsaydık. Ama her defasında barışabilseydik, hayatlarımıza başkalarını sokmasaydık. Ama bu oyunu ben başlattım.

Ben sonlandıracağım. Konuşmak istemdiğimi söylycem. Mutlu olsun. Yok ya ne mutlusu ben burda acı çekiyorum oda çekecek. Üüzülecek, inaşşlaaah mutlu olmazda bana kalır. Kalbine başkası girerse o zaman daha çok ağlarım işte. O en çok beni sevmişti, öyle kalsın istiyorum. 

-Üzgünüm Emocum seni sevmiyorum, fakat senin hep beni sevmeni istiyorum.Beni buna sen alıştırdın çünkü :(

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder