Hangi sokaklarda aramalıyım seni?
Hangi aşkın koynundan çıkarmalıyım bendeki gülüşlerini?
Ne ara başlarını sokar olduk iki kişilik dünyamıza?
Hangi ara kaybettin kendini sahte aşkların koynunda.
Düşünme denilen eylemi gerçekleştirebilseydin, anlardın mutlaka
Senin dünyanda benden başkasının olmadığını.
 |
Ama yapamadın işte, o mercimek beynin almadı bunu, algılayamadı.
Gittin, sen gittin.
Gidişinle arkanda neleri yıktın biliyor musun?
Hep ben söylerdim böyle şöyle yap diye.
Bunu da ben söyleyemem ya, arkana bakmayı da mı düşünmedin.?
Çok mu tatlı geldi yabancı kollarda sabahlamak.
Aşkı sahteleştirip beni bi köşeye atmak.
Bak sevgilim, bu fotoğrafımızda ne güzel gülmüştün.
Hadi şimdi başkalarıyla gül, onlarada ver o huzuru.
Sonra bana yaptığın gibi onlardanda git.
Rica etsem, benim hayatımdan sonsuza kadar gider misin?
Yıktıklarını toplayıp, gülüşlerimi geri verip,
Mutluluğumu düzeltip, beni ben yapıp,
Hiç gelmemişsin gibi gider misin?
Bak o zaman söz veriyorum ağlamıycam.
Söz dedim bak, ben sözümü tutarım bilirsin,
Kahpelik yapmam sevdiğim adama.
Yıktıklarını toplamak kolay olmayacak,
Kalbimi bana bırak ve git.
Kalbimi bırakki sevebileyim tekrar,
Nefret edeyim senden, ama bi yandan da unutayım.
Bende kalbimi sahte aşklarla büyüteyim.
Kolay olmayacak biliyorum ama hayatımdan çıkmanı istiyorum.
Bunu yapmalıyım, yapacağım.
Sonra da arkama bakıp, mutluluklar deyip başka kollarda uyanacağım.
Hoşçakal vazgeçtiğim, Hoşçakal değersiz sevgilim.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder