Abilerim Benim Herşeyim

Bugünde hayatımın iki büyük erkeğinden bahsedeceğim.
Benim iki tane birbirinden çok sevdiğim abiciklerim var.Biraz önce mutfağa gittimde ayağıma he abilerimle oynadığım minik sofra takıldı.
Sofra tahtadan böyle küçücük, onun altında ayaklarını tutturan tahta vardı. Bende küçükken ordan geçmeye çalışıyodum 10 cm yoktur arası o küçücük yerden geçmek büyük göt ister doğrusu ve düşünün nasıl küçük olduğumu. Ben abilerimi sevmem, ama aslında severim.Ortanca abimi hiç sevmem bakarsanız, ama babam kızsa ona ilk benim içim cız eder.Onu hiç yanıma yaklaştırmam ben, büyük abim yurtta kalıyo mesela o geldiğinde sabah benim yanımda yatar sarılırz ama diğer abimle öyle değiliz. O abimi daha çözemedim, bi anda o kadar iyi oluyo ki sevgilimi bile anltmıştım. Bi andada o kadar kötü oluyo ki evden dışarı çıkmayım diye kapıyı kilitlediği zamanları biliyorum yemin ederim.
Bizim mahallemizde çok arkadaşım var, benide severlerdi saolsunlar her zaman çağırırlardı oynamaya. Annemde günlüğe giderdi, abimle de ben evde kalırdım, diğer abim zaten yurtta kalıyo. Annem gelene kadar yapabildiğimce evleri temizlerdim, genelde yattığım için hep azar yerdim ama neyse o başka bi konu.
Arkadaşlarım balkona vururlardı, 1. katta oturuyoruz balkonda biraz alçak. Abim çıkardı, yok gelemez derdi hemen. Ben nasıl ağlardım, bağırırdım, hakaret ederdim.
Nefret ettiğimi binlerce kez dile getirdiğim olmuştur eminim. Ben dışarı çıksam beni yemezler ya. Bu yüzden arkadaşlarımda hiç sevmezler abimi. Annem izin verse çıkmama bu abim geri çağırırdı, gelmezsem kolumdan tutar zorla sokardı. Ben de az değilim tabi gücüm yetiyodu ona kaçıyodum hep. Hatta bi gün o kadar çok sinirlendirdi ki beni demliği fırlattım, elime bıçak aldım. Ama nasıl sinirden ağlıyorum artı titriyordum. Bişey dese, vursa saplayacam bıçağı . Bende var o güdü, hiç acımam kimseye. 
Sonra aldı elimden bıçağı allaaahh biz nasıl kavgaya tutuştuk, sonra annem geldi. 
Bastı oda fırçayı. Babam zaten hiç benden yana olmadı bugüne kadar. Hep abilerim haklıydı ona göre. Her yaptığım bizim ailemize uygun değildi.
Annemden Allah razı olsun çoğunlukla o korurdu beni.
Şimdi en büyük abim 21 yaşına gircek dolayısıyla askerde.O da çok kızgındır, iyidir olgundur dışarı çıkmama bişey demez fakat beni milletin yanında aşağılar.
Buda onun daha tam olarak olgunlaşmadığını gösterir. 
Kara Tren şarkısı vardı, onu bana en büyük abim öğretmişti. Kız arkadaşlarımdan çok abilerimle oynardım. Körebe oynardık, saklambaç, futboll...
Sakız şişirip patlatmayı bile onlardan öğrendim ben. Bi gün abimler Vezirköprü'ye köyde kalmaya gittiler.
Evde tek kaldım aman Allah'ım oda ne . Canım sıkılıyooo. Miğdem bulanıyo, o kadar canım sıkılıyo ki hemde, hasta olmuştum lan abimler yokken vallaha bak. Bu kadar değerli olduklarını bilmiyodum.
Hatta kusmuştum kaç kere, abimler gelincede çok mutlu olmuştum.
Şimdide ortanca abimle arada gezeriz, onun sigara parasını ayarlamaya çalışırız beraber.
Bunlar napsalar bana söylerler, yani en büyük abim sigara içtiğini gizliyodu ilk öğrenen ben olmuştum. En büyük sırdaşlarıydım ben onların. 3 ümüz gece yarılarına kadar dizi izlerdik.
Askerdeki abimide özledim, ama çok sinirli ya o. Ağzımdan bişey çıksa kızıyo korkoyrum ondan. Aslında ondan nefret etmem lazım. Çünkü kapanmam için baskı yapıyodu, ortanca abim ise arada gıcıklaşıyo ama yok yok ben seviyorum abilerimi. Canlarım benim.. Sonra birde küçük erkek kardeşim oldu. 9 aylık şuanda. Yerim onuuuuu.

Bunları okursanız bigün abiciklerim sizi sevdiğimi bilin, çok şey borçluyum size :P Amaan nerden okucaklar dimi.